штэйнгут

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова штэйнгут
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	штэ́йнгут мн. штэ́йнгуты
Родны каго? чаго?	штэ́йнгуту мн. штэ́йнгутаў
Давальны каму? чаму?	штэ́йнгуту мн. штэ́йнгутам
Вінавальны каго? што?	штэ́йнгут мн. штэ́йнгуты
Творны кім? чым?	штэ́йнгутам мн. штэ́йнгутамі
Месны у кім? у чым?	штэ́йнгуце мн. штэ́йнгутах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

štejnhut — беларуская лацінка

Слова штэйнгут (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: