аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жудота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жудо́та мн. жудо́ты |
| Родны каго? чаго? |
жудо́ты мн. жудо́таў, жудо́т |
| Давальны каму? чаму? |
жудо́це мн. жудо́там |
| Вінавальны каго? што? |
жудо́ту мн. жудо́ты |
| Творны кім? чым? |
жудо́тай, жудо́таю мн. жудо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
жудо́це мн. жудо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без гаспадынькі хата, што дзень без сонца.
— Вы добра парашуты складваеце?
— Яшчэ ніхто не скардзіўся.
žudota — беларуская лацінка
Слова жудота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жудота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жужала + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жу́дны (5)
(6) гадо́та ‹
› жудо́сна (7)
(6) гідо́та ‹
› жудо́сны (7)
(7) гардо́та ‹
› жу́жала (6)
(6) нудо́та ‹
› жу́жаль (6)
(7) брудо́та ‹
› жу́жаль (6)
(6) цудо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.