цудота

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова цудота
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	цудо́та мн. цудо́ты
Родны каго? чаго?	цудо́ты мн. цудо́таў, цудо́т
Давальны каму? чаму?	цудо́це мн. цудо́там
Вінавальны каго? што?	цудо́ту мн. цудо́ты
Творны кім? чым?	цудо́тай, цудо́таю мн. цудо́тамі
Месны у кім? у чым?	цудо́це мн. цудо́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

папрасіце нейронку намаляваць:
- абы-што і збоку банцік
- цырк на дроце
- хавайся ў бульбу
- знік у пошуках ежы
- нешта ў лесе здохла

cudota — беларуская лацінка

Слова цудота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: