STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова бядота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бядо́та мн. бядо́ты |
| Родны каго? чаго? |
бядо́ты мн. бядо́т |
| Давальны каму? чаму? |
бядо́це мн. бядо́там |
| Вінавальны каго? што? |
бядо́ту мн. бядо́ты |
| Творны кім? чым? |
бядо́тай, бядо́таю мн. бядо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
бядо́це мн. бядо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад ляноты чакай бядоты.
Праца гадуе, а гультайства марнуе.
Дзе шчырая праца, там густа, а дзе лянота — пуста.
Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.
У капца́ няма канца.biadota — беларуская лацінка
Слова бядота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бядота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове бядотнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бядня́цтва (9)
(7) брудо́та ‹
› бядня́чка (8)
(6) цудо́та ‹
› бядо́вы (6)
(7) брыдо́та ‹
› бядо́тна (7)
(7) слізо́та ‹
› бядо́тнасць (10)
(7) мярзо́та ‹
› бядо́тнік (8)
(7) каўзо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Віцебск