аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова каўзота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каўзо́та мн. каўзо́ты |
| Родны каго? чаго? |
каўзо́ты мн. каўзо́т |
| Давальны каму? чаму? |
каўзо́це мн. каўзо́там |
| Вінавальны каго? што? |
каўзо́ту мн. каўзо́ты |
| Творны кім? чым? |
каўзо́тай, каўзо́таю мн. каўзо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
каўзо́це мн. каўзо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
kaŭzota — беларуская лацінка
Слова каўзота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каўзота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› каўзі́раваць (11)
(6) бядо́та ‹
› каўзі́раваць (11)
(7) слізо́та ‹
› каўзну́цца (9)
(7) мярзо́та ‹
› ка́ўка (5)
(6) рызо́та ‹
› Каўка́з (6)
(7) грызо́та ‹
› каўказазна́ўчы (13)
(8) згрызо́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.