STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова згрызота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
згрызо́та мн. згрызо́ты |
| Родны каго? чаго? |
згрызо́ты мн. згрызо́т |
| Давальны каму? чаму? |
згрызо́це мн. згрызо́там |
| Вінавальны каго? што? |
згрызо́ту мн. згрызо́ты |
| Творны кім? чым? |
згрызо́тай, згрызо́таю мн. згрызо́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
згрызо́це мн. згрызо́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што дурны папсуе, тое і разумны не паправіць.
кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
zhryzota — беларуская лацінка
Слова згрызота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік згрызота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове згрызотлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› згрыза́ць (8)
(7) каўзо́та ‹
› згры́зены (8)
(6) рызо́та ‹
› згры́зены (8)
(7) грызо́та ‹
› згрызо́тлівасць (14)
(8) тэрако́та ‹
› згрызо́тлівы (11)
(7) гарко́та ‹
› згрызо́тны (9)
(7) марко́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай