STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гаркота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гарко́та мн. гарко́ты |
| Родны каго? чаго? |
гарко́ты мн. гарко́т |
| Давальны каму? чаму? |
гарко́це мн. гарко́там |
| Вінавальны каго? што? |
гарко́ту мн. гарко́ты |
| Творны кім? чым? |
гарко́тай, гарко́таю мн. гарко́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
гарко́це мн. гарко́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
harkota — беларуская лацінка
Слова гаркота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гаркота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гаркотка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гаркля́васць (11)
(7) грызо́та ‹
› гаркля́вы (8)
(8) згрызо́та ‹
› га́ркнуць (8)
(8) тэрако́та ‹
› гарко́тка (8)
(7) марко́та ‹
› гарко́тна (8)
(7) нарко́та ‹
› гарко́тнік (9)
(7) харко́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
