STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова маркота
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марко́та мн. — |
| Родны каго? чаго? |
марко́ты мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
марко́це мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
марко́ту мн. — |
| Творны кім? чым? |
марко́тай, марко́таю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
марко́це мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
На Бога спадзявайся, але і сам старайся.
Божа, памажы, а сам не ляжы (але й сам падбяжы).
Працуй, нябожа, то і Бог паможа.
Здаецца, мы пачалі забываць ісціну. Галоўнае не тое, з мукой будуць дранікі ці без, з яйкамі ці без. А тое, што на электрычнай пліце ва ўсякім разе атрымаецца дрэнь.
markota — беларуская лацінка
Слова маркота (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маркота — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове маркотлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› маркіта́нт (9)
(8) згрызо́та ‹
› маркіта́нтка (11)
(8) тэрако́та ‹
› маркіта́нцкі (11)
(7) гарко́та ‹
› марко́тлівасць (13)
(7) нарко́та ‹
› марко́тлівы (10)
(7) харко́та ‹
› марко́тна (8)
(8) бліско́та ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
