аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жуллё
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жуллё́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
жулля́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
жуллю́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
жуллё́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
жуллём мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
жуллі́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто бліжэй да міскі, той і чэрпае.
— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
žullio — беларуская лацінка
Слова жуллё (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жуллё — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жульен + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жулікава́тасць (13)
(5) валлё́ ‹
› жулікава́ты (10)
(5) галлё́ ‹
› жулікава́ць (10)
(6) гніллё́ ‹
› жуль-ве́рнаўскі (14)
(5) быллё́ ‹
› жулье́н (6)
(7) бадыллё́ ‹
› жульніцка (9)
(5) жыллё́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Хацелі б тут жыць?