аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жульен
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жулье́н мн. жулье́ны |
| Родны каго? чаго? |
жулье́ну мн. жулье́наў |
| Давальны каму? чаму? |
жулье́ну мн. жулье́нам |
| Вінавальны каго? што? |
жулье́н мн. жулье́ны |
| Творны кім? чым? |
жулье́нам мн. жулье́намі |
| Месны у кім? у чым? |
жулье́не мн. жулье́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб каза не скакала, то б нагі не зламала.
— Здаецца, вы сказалі, што я вядзьмарка, старая баба, качарга і змяя, — ці праўда гэта?
— Гэта праўда, але я гэтага не казаў.
žuĺjen — беларуская лацінка
Слова жульен (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жульен — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жульніцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жулікава́ць (10)
(12) полібутадые́н ‹
› жуллё́ (5)
(13) крэп-парызье́н ‹
› жуль-ве́рнаўскі (14)
(7) Эмілье́н ‹
› жульніцка (9)
(9) валансье́н ‹
› жу́льніцкі (9)
(2) ё́н ‹
› жу́льніцтва (10)
(6) сабаё́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.