STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жупан
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жупа́н мн. жупаны́ |
| Родны каго? чаго? |
жупана́ мн. жупано́ў |
| Давальны каму? чаму? |
жупану́ мн. жупана́м |
| Вінавальны каго? што? |
жупа́н мн. жупаны́ |
| Творны кім? чым? |
жупано́м мн. жупана́мі |
| Месны у кім? у чым? |
жупане́ мн. жупана́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
ні качка, ні швачка — пра жанчыну, не здатную ні да якой справы
прыдумайце прымаўку пра такога ж мужчыну— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
župan — беларуская лацінка
Слова жупан (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жупан — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жупан + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жу́льнічаць (10)
(6) турпа́н ‹
› жу́мрыць (7)
(6) васпа́н ‹
› жундзе́ць (8)
(6) ва́спан ‹
› жупа́нік (7)
(8) нікашпа́н ‹
› жупа́нны (7)
(8) прэсшпа́н ‹
› жупа́нчык (8)
(6) шушпа́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
