аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жупанік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жупа́нік мн. жупа́нікі |
| Родны каго? чаго? |
жупа́ніка мн. жупа́нікаў |
| Давальны каму? чаму? |
жупа́ніку мн. жупа́нікам |
| Вінавальны каго? што? |
жупа́нік мн. жупа́нікі |
| Творны кім? чым? |
жупа́нікам мн. жупа́нікамі |
| Месны у кім? у чым? |
жупа́ніку мн. жупа́ніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
Абвестка ў Старажытным Егіпце:
Патрэбны працаўнікі. Не піраміда!
županik — беларуская лацінка
Слова жупанік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жупанік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жупанчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жундзе́ць (8)
(8) рызма́нік ‹
› жупан (5)
(7) ко́панік ‹
› жупа́н (5)
(10) абшарпа́нік ‹
› жупа́нны (7)
(10) задры́панік ‹
› жупа́нчык (8)
(9) срэ́бранік ‹
› жу́пел (5)
(12) бяссрэ́бранік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь