журавачка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова журавачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	жура́вачка мн. жура́вачкі
Родны каго? чаго?	жура́вачкі мн. жура́вачак
Давальны каму? чаму?	жура́вачцы мн. жура́вачкам
Вінавальны каго? што?	жура́вачку мн. жура́вачак
Творны кім? чым?	жура́вачкай, жура́вачкаю мн. жура́вачкамі
Месны у кім? у чым?	жура́вачцы мн. жура́вачках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

žuravačka — беларуская лацінка

Слова журавачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: