STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жураў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жура́ў мн. журавы́ |
| Родны каго? чаго? |
журава́ мн. жураво́ў |
| Давальны каму? чаму? |
жураву́ мн. журава́м |
| Вінавальны каго? што? |
журава́ мн. жураво́ў |
| Творны кім? чым? |
жураво́м мн. журава́мі |
| Месны у кім? у чым? |
жураве́ мн. журава́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З сваёю цаною на кірмаш не едуць.
У чужой бажніцы свечкі не папраўляй.
Мова жыве не калі на ёй спяваюць фальклорныя песні, а калі на ёй чытаюць рэп пра брудных сучак.
žuraŭ — беларуская лацінка
Слова жураў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жураў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жураўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жураві́ннік (10)
(8) ма́йстраў ‹
› жураві́нны (9)
(7) во́страў ‹
› жура́віцкі (9)
(10) паўво́страў ‹
› жура́ўка (7)
(6) аму́раў ‹
› жура́ўка (7)
(5) Ту́раў ‹
› жураўлепадо́бны (14)
(5) Ту́раў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
