аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жураўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жура́ўка мн. жура́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
жура́ўкі мн. жура́вак |
| Давальны каму? чаму? |
жура́ўцы мн. жура́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
жура́ўку мн. жура́вак |
| Творны кім? чым? |
жура́ўкай, жура́ўкаю мн. жура́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
жура́ўцы мн. жура́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дуро́нік — свавольнік, гарэза
Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)адна-, двух-, трох-, пяціступеньчаты ёсць у базе,
чатырохступеньчаты — няма
žuraŭka — беларуская лацінка
Слова жураўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жураўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жураўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жураві́нны (9)
(7) стра́ўка ‹
› жура́віцкі (9)
(13) перламу́траўка ‹
› жура́ў (5)
(8) вы́траўка ‹
› жураўлепадо́бны (14)
(7) кура́ўка ‹
› жураўлепадо́бныя (15)
(7) мура́ўка ‹
› Жураўлё́ў (8)
(6) я́раўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.