мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
страуся́тнік — назоўнік страўле́нне — назоўнік
канцэпт

страўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова страўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 стра́ўка

мн.  стра́ўкі
Родны
каго? чаго?		 стра́ўкі

мн.  стра́вак
Давальны
каму? чаму?		 стра́ўцы

мн.  стра́ўкам
Вінавальны
каго? што?		 стра́ўку

мн.  стра́ўкі
Творны
кім? чым?		 стра́ўкай, стра́ўкаю

мн.  стра́ўкамі
Месны
у кім? у чым?		 стра́ўцы

мн.  стра́ўках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.


Толькі дурні ўвесь час ідуць наперад. Разумныя ідуць туды, куды ім трэба.


straŭka — беларуская лацінка

Слова страўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік страўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове страўленне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› стра́уснік (9)

(8) натра́ўка ‹

› страусянё́ (9)

(11) марнатра́ўка ‹

› страуся́тнік (11)

(8) патра́ўка ‹

› страўле́нне (10)

(13) перламу́траўка ‹

› стра́ўлены (9)

(8) вы́траўка ‹

› стра́ўлены (9)

(7) жура́ўка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

што бачаць плосказямельнікі