журботніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова журботніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	журбо́тніца мн. журбо́тніцы
Родны каго? чаго?	журбо́тніцы мн. журбо́тніц
Давальны каму? чаму?	журбо́тніцы мн. журбо́тніцам
Вінавальны каго? што?	журбо́тніцу мн. журбо́тніц
Творны кім? чым?	журбо́тніцай, журбо́тніцаю мн. журбо́тніцамі
Месны у кім? у чым?	журбо́тніцы мн. журбо́тніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.

1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

žurbotnica — беларуская лацінка

Слова журботніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: