аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова журботніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
журбо́тніца мн. журбо́тніцы |
| Родны каго? чаго? |
журбо́тніцы мн. журбо́тніц |
| Давальны каму? чаму? |
журбо́тніцы мн. журбо́тніцам |
| Вінавальны каго? што? |
журбо́тніцу мн. журбо́тніц |
| Творны кім? чым? |
журбо́тніцай, журбо́тніцаю мн. журбо́тніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
журбо́тніцы мн. журбо́тніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.
Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.
Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.
žurbotnica — беларуская лацінка
Слова журботніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік журботніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове журлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› журбо́тнасць (11)
(11) адрабо́тніца ‹
› журбо́тнець (10)
(12) домрабо́тніца ‹
› журбо́тнік (9)
(12) тэхрабо́тніца ‹
› журбо́тны (8)
(9) таво́тніца ‹
› журбо́ціцца (10)
(9) ахво́тніца ‹
› журбо́ціць (9)
(14) добраахво́тніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.