STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова жыта
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жы́та мн. жыты́ |
| Родны каго? чаго? |
жы́та мн. жыто́ў |
| Давальны каму? чаму? |
жы́ту мн. жыта́м |
| Вінавальны каго? што? |
жы́та мн. жыты́ |
| Творны кім? чым? |
жы́там мн. жыта́мі |
| Месны у кім? у чым? |
жы́це мн. жыта́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)
Як па зорках, па расе
твой апошні шлях праляжа,
памірай, а жыта сей.
Рунь пра сейбіта раскажа.
žyta — беларуская лацінка
Слова жыта (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жыта — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жытае-перажытае + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Жырыно́ўскі (10)
(6) нібы́та ‹
› жырыравацца (11)
(6) нібы́та ‹
› жырыраваць (10)
(7) венды́та ‹
› жытава́ць (8)
(4) мы́та ‹
› жы́тае-перажы́тае (15)
(4) мыта ‹
› жы́тка (5)
(9) дзяржмыта ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
