STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова жычка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
жы́чка мн. жы́чкі |
| Родны каго? чаго? |
жы́чкі мн. жы́чак |
| Давальны каму? чаму? |
жы́чцы мн. жы́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
жы́чку мн. жы́чкі |
| Творны кім? чым? |
жы́чкай, жы́чкаю мн. жы́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
жы́чцы мн. жы́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Эндру Карнэгі:
Чалавек, які памірае багатым, памірае з ганьбай.
žyčka — беларуская лацінка
Слова жычка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік жычка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове жэлацін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› жыццячы́ннасць (13)
(9) метады́чка ‹
› жыццячы́нны (10)
(7) меды́чка ‹
› жы́ць (4)
(7) інды́чка ‹
› жычлі́ва (7)
(8) таджы́чка ‹
› жэ́грыць (7)
(7) мужы́чка ‹
› жэлаці́н (7)
(7) пазы́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
