аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова індычка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
інды́чка мн. інды́чкі |
| Родны каго? чаго? |
інды́чкі мн. інды́чак |
| Давальны каму? чаму? |
інды́чцы мн. інды́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
інды́чку мн. інды́чак |
| Творны кім? чым? |
інды́чкай, інды́чкаю мн. інды́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
інды́чцы мн. інды́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто працуе, таму і шанцуе.
Такімі маладымі, як сёння, больш ніколі не будзем.
indyčka — беларуская лацінка
Слова індычка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік індычка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове індычнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› індыцыраваць (12)
(10) непрывы́чка ‹
› індычанё́ (8)
(9) метады́чка ‹
› індыча́ціна (10)
(7) меды́чка ‹
› інды́чнік (8)
(5) жы́чка ‹
› інды́чны (7)
(8) таджы́чка ‹
› інды́чы (6)
(7) мужы́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.