Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

завал, -у і -а, мужчынскі род
1. -у. Мноства чаго-н. скіданага, зваленага ў беспарадку. На кожным кроку — вялізныя вываратні, завалы. ← Усевалад Краўчанка. Каменныя нагрувашчванні сустракаліся ўсё часцей, пераходзілі ў суцэльныя завалы. ← Уладзімір Шыцік. // Штучная перашкода, мноства наваленых адно на другое дрэў, бярвён і пад. Зрабіць завал на дарозе. ▪ Праезду не было. Людзі выйшлі прыбіраць завал з пілкамі і сякерамі. ← Максім Лужанін.
2. -а. Тое, што і завала (у 1 знач.). Хата Паўлюкова была завалена з сярэдзіны сакрэтным завалам. ← Міхась Зарэцкі.

❌

завал

гэта

— перашкода

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова завал
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зава́л мн. зава́лы
Родны каго? чаго?	зава́лу мн. зава́лаў
Давальны каму? чаму?	зава́лу мн. зава́лам
Вінавальны каго? што?	зава́л мн. зава́лы
Творны кім? чым?	зава́лам мн. зава́ламі
Месны у кім? у чым?	зава́ле мн. зава́лах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.

Слова завал (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік завал — у родным, давальным, творным і месным склоне

завал

Навігатар

Мемчыкі