Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

завала, -ы, жаночы род
  1. Прыстасаванне ў форме металічнага стрыжня або палкі для запірання дзвярэй. Жудро і Макарэнка зачыніліся на замок і завалу. ← Іван Новікаў. Баніфацый імгненна зачыніў дзверы і наклаў завалу. ← Аркадзь Чарнышэвіч. У сенцах зноў заскрыпелі дзверы, грукнула адкінутая завала знадворных дзвярэй. ← Усевалад Краўчанка.
  2. Тое, што і завал (у 1 знач.). У гэту ноч яму [Грысю] з Модарам загадана зрабіць завалу па адной важнай дарозе. ← Аляксей Кулакоўскі.
  3. пераноснае значэнне Лянівы чалавек; лежабок. — Ну і народ, каб ён апрогся! Так запусціць зямлю нядбала? Не гаспадар быў, а завала! — Антось стаіць, штось разважае. ← Якуб Колас.

❌

завала

гэта

— лянівы чалавек

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова завала
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зава́ла мн. зава́лы
Родны каго? чаго?	зава́лы мн. зава́л
Давальны каму? чаму?	зава́лу мн. зава́лам
Вінавальны каго? што?	зава́лу мн. зава́л
Творны кім? чым?	зава́лам мн. зава́ламі
Месны у кім? у чым?	зава́ле мн. зава́лах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж

залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей

Слова завала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік завала — у родным, давальным, творным і месным склоне

завала

Навігатар

Мемчыкі