аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзёўбала
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзё́ўбала мн. дзё́ўбалы |
| Родны каго? чаго? |
дзё́ўбала мн. дзё́ўбалаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзё́ўбалу мн. дзё́ўбалам |
| Вінавальны каго? што? |
дзё́ўбала мн. дзё́ўбалы |
| Творны кім? чым? |
дзё́ўбалам мн. дзё́ўбаламі |
| Месны у кім? у чым? |
дзё́ўбале мн. дзё́ўбалах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Каб каза не скакала, то б нагі не зламала.
усеагульная млявасць і абыякавасць да жыцця, падчас жыцця і пасля жыцця
dzioŭbala — беларуская лацінка
Слова дзёўбала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзёўбала — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзёўбанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзё́рты (6)
(9) занядба́ла ‹
› дзё́рты (6)
(7) ка́мбала ‹
› дзё́ру (5)
(9) гіпе́рбала ‹
› дзё́ўбанне (9)
(6) жава́ла ‹
› дзё́ўбаны (8)
(6) зава́ла ‹
› дзё́ўбаны (8)
(6) зава́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.