STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзёўбала
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзё́ўбала мн. дзё́ўбалы |
| Родны каго? чаго? |
дзё́ўбала мн. дзё́ўбалаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзё́ўбалу мн. дзё́ўбалам |
| Вінавальны каго? што? |
дзё́ўбала мн. дзё́ўбалы |
| Творны кім? чым? |
дзё́ўбалам мн. дзё́ўбаламі |
| Месны у кім? у чым? |
дзё́ўбале мн. дзё́ўбалах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
ВКЛ: ад мора да мора.
СССР: ад мору да мору.
dzioŭbala — беларуская лацінка
Слова дзёўбала (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзёўбала — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзёўбанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзё́рты (6)
(9) занядба́ла ‹
› дзё́рты (6)
(7) ка́мбала ‹
› дзё́ру (5)
(9) гіпе́рбала ‹
› дзё́ўбанне (9)
(6) жава́ла ‹
› дзё́ўбаны (8)
(6) зава́ла ‹
› дзё́ўбаны (8)
(6) зава́ла ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Тэніска, а не цішотка! (футболка, майка)
Tell Cersei. I want her to know it was me.
Tell Cersei: O l e n n a T y r e l l i s o n e b a d a s s b i t c h