аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
заву́ццеўскі — прыметнік заву́чана — прыслоўе
канцэпт

завуч

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова завуч
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 за́вуч

мн.  за́вучы
Родны
каго? чаго?		 за́вуча

мн.  за́вучаў
Давальны
каму? чаму?		 за́вучу

мн.  за́вучам
Вінавальны
каго? што?		 за́вуча

мн.  за́вучаў
Творны
кім? чым?		 за́вучам

мн.  за́вучамі
Месны
у кім? у чым?		 за́вучу

мн.  за́вучах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.


Серыял «Гульня ў кальмара»: гулец 333 купляў крыпту і апусціўся на самае дно.
Фільм «Платформа»: найніжэйшы ўзровень — 333.

Выснова: калі не хочаш апынуцца на дне, то купі крыпту, якая ўзляціць, і стань на платформу, якая падымецца ўгару. Гэта ж відавочна.

zavuč — беларуская лацінка

Слова завуч (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік завуч — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове завучанасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› заву́хаць (8)

(6) скрэ́тч ‹

› заву́хкаць (9)

(3) бу́ч ‹

› заву́ццеўскі (11)

(8) усево́буч ‹

› заву́чана (8)

(8) фабза́вуч ‹

› заву́чанасць (11)

(8) усена́вуч ‹

› заву́чаны (8)

(5) сіву́ч ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

дрэнна ляжыць