STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова завучанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
заву́чанасць мн. заву́чанасці |
| Родны каго? чаго? |
заву́чанасці мн. заву́чанасцяў, заву́чанасцей |
| Давальны каму? чаму? |
заву́чанасці мн. заву́чанасцям |
| Вінавальны каго? што? |
заву́чанасць мн. заву́чанасці |
| Творны кім? чым? |
заву́чанасцю мн. заву́чанасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
заву́чанасці мн. заву́чанасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што дурны папсуе, тое і разумны не паправіць.
— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.
zavučanasć — беларуская лацінка
Слова завучанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік завучанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове завучванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› заву́ццеўскі (11)
(16) настаўбу́рчанасць ‹
› за́вуч (5)
(12) неабу́чанасць ‹
› заву́чана (8)
(13) недаву́чанасць ‹
› заву́чаны (8)
(11) вы́вучанасць ‹
› заву́чаны (8)
(13) нявы́вучанасць ‹
› заву́чванне (10)
(10) агу́чанасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
