аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова настаўбурчанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
настаўбу́рчанасць мн. настаўбу́рчанасці |
| Родны каго? чаго? |
настаўбу́рчанасці мн. настаўбу́рчанасцяў, настаўбу́рчанасцей |
| Давальны каму? чаму? |
настаўбу́рчанасці мн. настаўбу́рчанасцям |
| Вінавальны каго? што? |
настаўбу́рчанасць мн. настаўбу́рчанасці |
| Творны кім? чым? |
настаўбу́рчанасцю мн. настаўбу́рчанасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
настаўбу́рчанасці мн. настаўбу́рчанасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Без карысці і мёд горкі.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
nastaŭburčanasć — беларуская лацінка
Слова настаўбурчанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік настаўбурчанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове настаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› настара́цца (10)
(11) адто́чанасць ‹
› настаро́жвацца (13)
(10) сто́чанасць ‹
› Наста́сся (8)
(12) прыто́чанасць ‹
› настаўбу́рчаны (13)
(12) неабу́чанасць ‹
› настаўбу́рчваць (14)
(13) недаву́чанасць ‹
› настаўбу́рчыцца (14)
(11) заву́чанасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.