аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова сточанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сто́чанасць мн. сто́чанасці |
| Родны каго? чаго? |
сто́чанасці мн. сто́чанасцяў, сто́чанасцей |
| Давальны каму? чаму? |
сто́чанасці мн. сто́чанасцям |
| Вінавальны каго? што? |
сто́чанасць мн. сто́чанасці |
| Творны кім? чым? |
сто́чанасцю мн. сто́чанасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
сто́чанасці мн. сто́чанасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Воўк застаўся б жывым, калі б не загаварыў у цёмным лесе з незнаёмай дзяўчынкай у чырвонай шапачцы.
stočanasć — беларуская лацінка
Слова сточанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сточанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сточванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сто́ўчык (7)
(12) азмро́чанасць ‹
› сто́ць (5)
(11) нато́чанасць ‹
› сто́цьма (7)
(11) адто́чанасць ‹
› сто́чаны (7)
(12) прыто́чанасць ‹
› сто́чаны (7)
(16) настаўбу́рчанасць ‹
› сто́чаны (7)
(12) неабу́чанасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.