STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова агучанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
агу́чанасць мн. агу́чанасці |
| Родны каго? чаго? |
агу́чанасці мн. агу́чанасцяў, агу́чанасцей |
| Давальны каму? чаму? |
агу́чанасці мн. агу́чанасцям |
| Вінавальны каго? што? |
агу́чанасць мн. агу́чанасці |
| Творны кім? чым? |
агу́чанасцю мн. агу́чанасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
агу́чанасці мн. агу́чанасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
дуро́нік — свавольнік, гарэза
Па вадзе шлёпаюць басанож малыя дуронікі, закасаўшы нагавіцы, задраўшы кашулі. (Максім Гарэцкі)Воўк застаўся б жывым, калі б не загаварыў у цёмным лесе з незнаёмай дзяўчынкай у чырвонай шапачцы.
ahučanasć — беларуская лацінка
Слова агучанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік агучанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове агучвальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› агу́сенькі (9)
(11) заву́чанасць ‹
› агу́слы (6)
(11) вы́вучанасць ‹
› агу́ські (7)
(13) нявы́вучанасць ‹
› агу́чаны (7)
(10) ску́чанасць ‹
› агу́чаны (7)
(11) далу́чанасць ‹
› агу́чвальнік (11)
(13) недалу́чанасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
карціна «Ходзяць чуткі»
мастак: Нейрасетка