аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова задавальненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
задавальне́нне мн. задавальне́нні |
| Родны каго? чаго? |
задавальне́ння мн. задавальне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
задавальне́нню мн. задавальне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
задавальне́нне мн. задавальне́нні |
| Творны кім? чым? |
задавальне́ннем мн. задавальне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
задавальне́нні мн. задавальне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
зяпло — крыкун, сварлівы чалавек
гаворкі ВіцебшчыныЖанчына-веган не крычыць падчас аргазму, бо не можа паверыць, што кавалак мяса прыносіць ёй столькі задавальнення.
zadavaĺniennie — беларуская лацінка
Слова задавальненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік задавальненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове задаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› задава́ка (8)
(8) учыне́нне ‹
› задавале́нне (11)
(10) прычыне́нне ‹
› задавалы (8)
(12) непрычыне́нне ‹
› задава́льны (10)
(17) самазадавальне́нне ‹
› задавальнялы (12)
(15) незадавальне́нне ‹
› задавальня́льна (14)
(12) здавальне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).