мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
задо́ўжаны — дзеепрыметнік задо́ўжвацца — дзеяслоў
канцэпт

задоўжванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова задоўжванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 задо́ўжванне

мн.  задо́ўжванні
Родны
каго? чаго?		 задо́ўжвання

мн.  задо́ўжванняў
Давальны
каму? чаму?		 задо́ўжванню

мн.  задо́ўжванням
Вінавальны
каго? што?		 задо́ўжванне

мн.  задо́ўжванні
Творны
кім? чым?		 задо́ўжваннем

мн.  задо́ўжваннямі
Месны
у кім? у чым?		 задо́ўжванні

мн.  задо́ўжваннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.

Хіба літаратурна замест ТОЕ казаць ТО?
Ці можна замест «якраз тое, што трэба» казаць «са́ма то»?

На планеце Зямля нейкая кабзда.


zadoŭžvannie — беларуская лацінка

Слова задоўжванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік задоўжванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове задоўка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› задо́ўга (7)

(15) перанапру́жванне ‹

› задо́ўгі (7)

(10) натужванне ‹

› задо́ўжаны (9)

(13) афранцу́жванне ‹

› задо́ўжвацца (11)

(12) прадо́ўжванне ‹

› задо́ўжваць (10)

(11) дапрэ́жванне ‹

› задо́ўжыцца (10)

(14) працвярэ́жванне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

усё мітусішся