STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова закаключына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
закаклю́чына мн. закаклю́чыны |
| Родны каго? чаго? |
закаклю́чыны мн. закаклю́чын |
| Давальны каму? чаму? |
закаклю́чыне мн. закаклю́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
закаклю́чыну мн. закаклю́чыны |
| Творны кім? чым? |
закаклю́чынай, закаклю́чынаю мн. закаклю́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
закаклю́чыне мн. закаклю́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Мне, калі ласка, заспакаяльнае.
— Вам у кроплях ці ў таблетках?
— Не раз'юшвай мяне, сука!
zakakliučyna — беларуская лацінка
Слова закаключына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік закаключына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове закаламучанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› закаке́тнічаць (13)
(10) папярэ́чына ‹
› закаклю́ка (9)
(9) упярэ́чына ‹
› закаклю́чка (10)
(8) калю́чына ‹
› закаксава́ны (11)
(8) уклю́чына ‹
› закаксава́ны (11)
(7) за́ячына ‹
› закаламе́сіць (12)
(11) дзеравя́чына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
бруднае, недагледжанае дзіця (знайдзіце друмылкі)