STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзеравячына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзеравя́чына мн. дзеравя́чыны |
| Родны каго? чаго? |
дзеравя́чыны мн. дзеравя́чын |
| Давальны каму? чаму? |
дзеравя́чыне мн. дзеравя́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
дзеравя́чыну мн. дзеравя́чыны |
| Творны кім? чым? |
дзеравя́чынай, дзеравя́чынаю мн. дзеравя́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзеравя́чыне мн. дзеравя́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць
— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
dzieraviačyna — беларуская лацінка
Слова дзеравячына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзеравячына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзеравяшка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзеравя́нчыцкі (13)
(11) закаклю́чына ‹
› дзеравя́ны (9)
(8) уклю́чына ‹
› дзеравя́чка (10)
(7) за́ячына ‹
› дзеравя́шка (10)
(10) мерцвячына ‹
› дзераза́ (7)
(10) мярцвя́чына ‹
› дзеразападо́бны (14)
(10) жалязя́чына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
