STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мярцвячына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мярцвя́чына мн. мярцвя́чыны |
| Родны каго? чаго? |
мярцвя́чыны мн. мярцвя́чын |
| Давальны каму? чаму? |
мярцвя́чыне мн. мярцвя́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
мярцвя́чыну мн. мярцвя́чыны |
| Творны кім? чым? |
мярцвя́чынай, мярцвя́чынаю мн. мярцвя́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
мярцвя́чыне мн. мярцвя́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!miarcviačyna — беларуская лацінка
Слова мярцвячына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мярцвячына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мярэжа + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мярцвя́ны (8)
(7) за́ячына ‹
› мярцвя́цкі (9)
(11) дзеравя́чына ‹
› мярцвя́чы (8)
(10) мерцвячына ‹
› мярэ́жа (6)
(10) жалязя́чына ‹
› мярэ́жаны (8)
(9) кумпя́чына ‹
› мярэ́жаны (8)
(8) ме́сячына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
