STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова закаханасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
закаха́насць мн. закаха́насці |
| Родны каго? чаго? |
закаха́насці мн. закаха́насцяў, закаха́насцей |
| Давальны каму? чаму? |
закаха́насці мн. закаха́насцям |
| Вінавальны каго? што? |
закаха́насць мн. закаха́насці |
| Творны кім? чым? |
закаха́насцю мн. закаха́насцямі |
| Месны у кім? у чым? |
закаха́насці мн. закаха́насцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:
Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.
zakachanasć — беларуская лацінка
Слова закаханасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік закаханасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове закаханая + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› закаўра́шык (10)
(11) зблы́танасць ‹
› закаха́на (8)
(11) ублы́танасць ‹
› закаха́на-раўні́вы (16)
(11) начы́танасць ‹
› закаха́ная (9)
(15) самазакаха́насць ‹
› закаха́нка (9)
(12) несціха́насць ‹
› закаха́нне (9)
(13) запало́ханасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
