самазакаханасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова самазакаханасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	самазакаха́насць мн. самазакаха́насці
Родны каго? чаго?	самазакаха́насці мн. самазакаха́насцяў, самазакаха́насцей
Давальны каму? чаму?	самазакаха́насці мн. самазакаха́насцям
Вінавальны каго? што?	самазакаха́насць мн. самазакаха́насці
Творны кім? чым?	самазакаха́насцю мн. самазакаха́насцямі
Месны у кім? у чым?	самазакаха́насці мн. самазакаха́насцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.

samazakachanasć — беларуская лацінка

Слова самазакаханасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: