закор

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова закор
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зако́р мн. зако́ры
Родны каго? чаго?	зако́ру мн. зако́раў
Давальны каму? чаму?	зако́ру мн. зако́рам
Вінавальны каго? што?	зако́р мн. зако́ры
Творны кім? чым?	зако́рам мн. зако́рамі
Месны у кім? у чым?	зако́ры мн. зако́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Знаходзьце час адпачываць, бо праца ёсць заўсёды, а жыццё мае ўласцівасць заканчвацца.

zakor — беларуская лацінка

Слова закор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: