мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
зако́пчаны — дзеепрыметнік зако́ратка — прыслоўе
канцэпт

закор

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова закор
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 зако́р

мн.  зако́ры
Родны
каго? чаго?		 зако́ру

мн.  зако́раў
Давальны
каму? чаму?		 зако́ру

мн.  зако́рам
Вінавальны
каго? што?		 зако́р

мн.  зако́ры
Творны
кім? чым?		 зако́рам

мн.  зако́рамі
Месны
у кім? у чым?		 зако́ры

мн.  зако́рах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Навошта той клад, калі ў дзетках лад.


— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.


zakor — беларуская лацінка

Слова закор (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік закор — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове закормленасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› зако́пваць (9)

(6) прызо́р ‹

› зако́пчаны (9)

(8) хард-ко́р ‹

› зако́пчаны (9)

(5) дако́р ‹

› зако́ратка (9)

(9) наперако́р ‹

› зако́рмленасць (13)

(9) наперако́р ‹

› зако́рмлены (10)

(7) хардко́р ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

няпросты час