закормленасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова закормленасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зако́рмленасць мн. зако́рмленасці
Родны каго? чаго?	зако́рмленасці мн. зако́рмленасцяў, зако́рмленасцей
Давальны каму? чаму?	зако́рмленасці мн. зако́рмленасцям
Вінавальны каго? што?	зако́рмленасць мн. зако́рмленасці
Творны кім? чым?	зако́рмленасцю мн. зако́рмленасцямі
Месны у кім? у чым?	зако́рмленасці мн. зако́рмленасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Ты такая прыгожая! Калі заканчваеш працаваць?
— У 60, калі ўсё будзе добра.

zakormlienasć — беларуская лацінка

Слова закормленасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: