аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова залатуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
залату́ха мн. — |
| Родны каго? чаго? |
залату́хі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
залату́се мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
залату́ху мн. — |
| Творны кім? чым? |
залату́хай, залату́хаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
залату́се мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)— Што можа быць больш агідным, чым адкусіць яблык і ўбачыць там чарвяка?
— Адкусіць яблык і ўбачыць там палову чарвяка!..
zalatucha — беларуская лацінка
Слова залатуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік залатуха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове залацільніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› залатніко́вы (11)
(8) рагату́ха ‹
› залато́вачка (11)
(10) стракату́ха ‹
› залато́ўка (9)
(8) сакату́ха ‹
› залату́шны (9)
(9) бармату́ха ‹
› залаты́ (6)
(8) лапату́ха ‹
› залаты́ (6)
(9) клапату́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.