STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова замарочка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
замаро́чка мн. замаро́чкі |
| Родны каго? чаго? |
замаро́чкі мн. замаро́чак |
| Давальны каму? чаму? |
замаро́чцы мн. замаро́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
замаро́чку мн. замаро́чкі |
| Творны кім? чым? |
замаро́чкай, замаро́чкаю мн. замаро́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
замаро́чцы мн. замаро́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
— Ты абяцаў ажаніцца са мной гэтым летам...
— Давай будзем шчырымі: хіба гэта лета?!
zamaročka — беларуская лацінка
Слова замарочка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік замарочка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове замаруджанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› замаро́чаны (10)
(14) ма́ці-адзіно́чка ‹
› замаро́чвацца (12)
(15) кано́э-адзіно́чка ‹
› замаро́чваць (11)
(5) по́чка ‹
› замаро́чыцца (11)
(7) саро́чка ‹
› замаро́чыць (10)
(14) ку́ртка-саро́чка ‹
› замартызава́цца (14)
(7) стро́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
