STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сарочка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
саро́чка мн. саро́чкі |
| Родны каго? чаго? |
саро́чкі мн. саро́чак |
| Давальны каму? чаму? |
саро́чцы мн. саро́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
саро́чку мн. саро́чкі |
| Творны кім? чым? |
саро́чкай, саро́чкаю мн. саро́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
саро́чцы мн. саро́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.
— Няхай будзе з табой розум.
— А сіла?
— Розум і сілу перамагае.
saročka — беларуская лацінка
Слова сарочка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сарочка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сарпанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› саро́цкі (7)
(15) кано́э-адзіно́чка ‹
› саро́чачка (9)
(5) по́чка ‹
› саро́чачны (9)
(9) замаро́чка ‹
› саро́чы (6)
(14) ку́ртка-саро́чка ‹
› саро́чы (6)
(7) стро́чка ‹
› саро́чын (7)
(10) расстро́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
