STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
субстантываваны
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
ад’ектыўны тып скланення
праскланяць слова замыкаючы
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
—
м. замыка́ючы н. — мн. замыка́ючыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
—
м. замыка́ючага н. — мн. замыка́ючых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
—
м. замыка́ючаму н. — мн. замыка́ючым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
—
м. замыка́ючага н. — мн. замыка́ючых |
| Творны кім? чым? |
ж.
—
м. замыка́ючым н. — мн. замыка́ючымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
—
м. замыка́ючым н. — мн. замыка́ючых |
скарбніца
Вырас пад неба, а дурань як трэба.
Рост чалавечы, а розум авечы.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!zamykajučy — беларуская лацінка
Слова замыкаючы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік замыкаючы — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове замыльванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› замыка́цца (9)
(10) выпуска́ючы ‹
› замыка́ць (8)
(8) блука́ючы ‹
› замы́каць (8)
(8) блука́ючы ‹
› замы́лены (8)
(10) прыпяка́ючы ‹
› замы́лены (8)
(10) працяка́ючы ‹
› замы́лены (8)
(10) працяка́ючы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
