STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
блука́ючая
м. блука́ючы н. блука́ючае мн. блука́ючыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
блука́ючай, блука́ючае
м. блука́ючага н. блука́ючага мн. блука́ючых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
блука́ючай
м. блука́ючаму н. блука́ючаму мн. блука́ючым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
блука́ючую
м. блука́ючы, блука́ючага н. блука́ючае мн. блука́ючыя |
| Творны кім? чым? |
ж.
блука́ючай, блука́ючаю
м. блука́ючым н. блука́ючым мн. блука́ючымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
блука́ючай
м. блука́ючым н. блука́ючым мн. блука́ючых |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Тат, а я сёння сніў, як ты мне 50 долараў даў!
— Пакінь іх сабе, сынку!
blukajučy — беларуская лацінка
Слова блукаючы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове блуклівы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› блука́цца (8)
(9) сціска́ючы ‹
› блука́ць (7)
(9) сціска́ючы ‹
› блука́юча (8)
(10) выпуска́ючы ‹
› блуклі́ва (8)
(9) замыка́ючы ‹
› блуклі́васць (11)
(9) замыка́ючы ‹
› блуклі́вы (8)
(10) прыпяка́ючы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
