аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова заначка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зана́чка мн. зана́чкі |
| Родны каго? чаго? |
зана́чкі мн. зана́чак |
| Давальны каму? чаму? |
зана́чцы мн. зана́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
зана́чку мн. зана́чкі |
| Творны кім? чым? |
зана́чкай, зана́чкаю мн. зана́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зана́чцы мн. зана́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
«Капэрус маёй яблыньцы!» — калі вецер зваліў яблыньку і дрэву гамон.
гэта як халэмус, толькі капэрусПрачнулася раніцай і думаю: «А ці не паехаць мне ў Францыю». І не паехала!
zanačka — беларуская лацінка
Слова заначка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік заначка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зандаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› занату́рыцца (11)
(10) прыда́начка ‹
› за́нач (5)
(7) Жа́начка ‹
› заначава́ць (10)
(11) філіжа́начка ‹
› заначо́ўваць (11)
(9) фаза́начка ‹
› зана́чыць (8)
(9) вяза́начка ‹
› зангажава́цца (12)
(11) запяка́начка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Акцёры і іх дублёры.