аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова запінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
запі́нка мн. запі́нкі |
| Родны каго? чаго? |
запі́нкі мн. запі́нак |
| Давальны каму? чаму? |
запі́нцы мн. запі́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
запі́нку мн. запі́нкі |
| Творны кім? чым? |
запі́нкай, запі́нкаю мн. запі́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
запі́нцы мн. запі́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выхваляўся пустак, ды не зрабіў ніяк.
— Ты мяне чуеш?
— Чую. Але не слухаю.
zapinka — беларуская лацінка
Слова запінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік запінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове запіранне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› запі́начка (9)
(8) заво́інка ‹
› за́піначка (9)
(11) сухасто́інка ‹
› запіна́шка (9)
(5) пі́нка ‹
› за́пінкавы (9)
(7) ла́пінка ‹
› запі́нькаць (10)
(8) дра́пінка ‹
› запіра́льны (10)
(8) кра́пінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.