мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова запіханне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
запіха́нне мн. запіха́нні |
| Родны каго? чаго? |
запіха́ння мн. запіха́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
запіха́нню мн. запіха́нням |
| Вінавальны каго? што? |
запіха́нне мн. запіха́нні |
| Творны кім? чым? |
запіха́ннем мн. запіха́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
запіха́нні мн. запіха́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічzapichannie — беларуская лацінка
Слова запіханне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік запіханне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове запіхванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› запісны́ (7)
(11) падсміха́нне ‹
› запі́ты (6)
(9) жаніха́нне ‹
› запіха́лка (9)
(7) піха́нне ‹
› запіха́цца (9)
(9) напіха́нне ‹
› запіха́ць (8)
(9) папіха́нне ‹
› запіхаць (8)
(10) прапіха́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».