аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова папіханне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
папіха́нне мн. папіха́нні |
| Родны каго? чаго? |
папіха́ння мн. папіха́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
папіха́нню мн. папіха́нням |
| Вінавальны каго? што? |
папіха́нне мн. папіха́нні |
| Творны кім? чым? |
папіха́ннем мн. папіха́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
папіха́нні мн. папіха́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кіем таго, хто не пільнуе свайго.
— Ты не асілак, ты афэлак, — сказаў тата і паказаў, што дзверы адчыняюцца націсканнем на клямку.
papichannie — беларуская лацінка
Слова папіханне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік папіханне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове папіхач + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› папіха́йка (9)
(7) піха́нне ‹
› папі́хам (7)
(9) запіха́нне ‹
› папіха́нка (9)
(9) напіха́нне ‹
› папіха́ны (8)
(10) прапіха́нне ‹
› папіха́ны (8)
(9) адпіха́нне ‹
› папіха́цца (9)
(10) падпіха́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.