аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова заплечнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
запле́чнік мн. запле́чнікі |
| Родны каго? чаго? |
запле́чніка мн. запле́чнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
запле́чніку мн. запле́чнікам |
| Вінавальны каго? што? |
запле́чнік мн. запле́чнікі |
| Творны кім? чым? |
запле́чнікам мн. запле́чнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
запле́чніку мн. запле́чніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі не ўмееш пабурчаць, то лепей памаўчаць.
— Ты малака купіў?
— Не, не піў.
— Не разумею. Што ты не піў?
— Малакаку.
zapliečnik — беларуская лацінка
Слова заплечнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік заплечнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове заплечча + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› запле́сціся (10)
(11) селядзе́чнік ‹
› запле́цены (9)
(8) га́лечнік ‹
› запле́цены (9)
(13) птушкамле́чнік ‹
› запле́чны (8)
(9) напле́чнік ‹
› запле́чча (8)
(9) папле́чнік ‹
› запле́ччу (8)
(10) бутэ́лечнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.