Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

наплечнік, -а, мужчынскі род
  1. Наплечнае ўпрыгожаны на адзежы. Плашч з наплечнікамі.
  2. Частка старадаўніх воінскіх даспехаў, якая засцерагала плячо ад удараў. Жалезныя наплечнікі.
  3. размоўнае слова У царскай Расіі — папярочны паток, які насілі як знак адрознення ваенныя і некаторыя чыноўнікі. Наплечнікі і бліскучыя гузікі інспектара зусім асляплялі палешукоў. ← Якуб Колас.
  4. Частка спартыўнага рыштунку, якая ахоўвае ад пашкоджванняў верхнюю палову тулава і рук.

❌

наплечнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова наплечнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	напле́чнік мн. напле́чнікі
Родны каго? чаго?	напле́чніка мн. напле́чнікаў
Давальны каму? чаму?	напле́чніку мн. напле́чнікам
Вінавальны каго? што?	напле́чнік мн. напле́чнікі
Творны кім? чым?	напле́чнікам мн. напле́чнікамі
Месны у кім? у чым?	напле́чніку мн. напле́чніках
Клічная форма	— мн. —

Я хачу, каб ШІ мыў бялізну і посуд, каб я магла маляваць і пісьменнічаць, а не каб ШІ маляваў і пісьменнічаў, каб я магла мыць бялізну і посуд.

Штучны інтэлект, займіся мыццём бялізны і посуду!

Слова наплечнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік наплечнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

наплечнік

Навігатар

Мемчыкі