STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова люлечнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лю́лечнік мн. лю́лечнікі |
| Родны каго? чаго? |
лю́лечніка мн. лю́лечнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
лю́лечніку мн. лю́лечнікам |
| Вінавальны каго? што? |
лю́лечніка мн. лю́лечнікаў |
| Творны кім? чым? |
лю́лечнікам мн. лю́лечнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
лю́лечніку мн. лю́лечніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.
На ложку ляжаў п'яны Пятровіч. У ім змагаліся два чалавекі: адзін хацеў спаць, а другі — сраць. Перамаглі абодва.
liuliečnik — беларуская лацінка
Слова люлечнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік люлечнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове люлька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лю́ленькі (8)
(9) напле́чнік ‹
› лю́лечка (7)
(9) папле́чнік ‹
› лю́лечкі (7)
(10) бутэ́лечнік ‹
› лю́лечны (7)
(8) ля́лечнік ‹
› лю́лі (4)
(6) ме́чнік ‹
› лю́лі-лю́лечкі (12)
(6) ме́чнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
