STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова люлька
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лю́лька мн. лю́лькі |
| Родны каго? чаго? |
лю́лькі мн. лю́лек |
| Давальны каму? чаму? |
лю́льцы мн. лю́лькам |
| Вінавальны каго? што? |
лю́льку мн. лю́лькі |
| Творны кім? чым? |
лю́лькай, лю́лькаю мн. лю́лькамі |
| Месны у кім? у чым? |
лю́льцы мн. лю́льках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Седзячы, нічога не выседзіш.
Ніколі не здавайся. Ты ж не кватэра.
liuĺka — беларуская лацінка
Слова люлька (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік люлька — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове люля + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лю́лі (4)
(9) бадзю́лька ‹
› лю́лі-лю́лечкі (12)
(11) брындзю́лька ‹
› лю́лі-лю́лі (9)
(8) зязю́лька ‹
› лю́лькавы (8)
(8) пілю́лька ‹
› лю́ля (4)
(8) касю́лька ‹
› люля́-кеба́б (10)
(8) вісю́лька ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
